Dttir

Dttir mlarans.

Dttir Maru

Krleiksvefur Jlla

Dttir er vxtur og a er gleistund er dttir kemur heiminn. JJ

 

 

 

 

Vggulj

Sofu unga stin mn.
ti regni grtur.
Mamma geymir gullin n,
gamla leggi og vluskrn.
Vi skulum ekki vaka um dimmar ntur.

a er margt sem myrkri veit
minn er hugur ungur.
Oft g svarta sandinn leit,
sva grnan engireit.
jklinum hlja dauadjpar sprungur.

Sofu lengi, sofu rtt,
seint mun best a vakna.
Man kenna mun r fljtt,
mean hallar degi skjtt
a mennirnir elska, missa, grta og sakna.

       sl. jlag / Jhann Sigurjnsson

Dttir gestgjafans

a var miki a gera litla gistihsinu tjari borgarinnar. ar var hvert herbergi skipa. Rakel hafi veri stugum sendiferum og snningum allan daginn. N var ofurlti hl. Hn gekk upp herbergi sitt og horfi t um gluggann. Dimmbl rkkurma l yfir landinu umhverfis Betlehem, og veri var hltt og kyrrt. Rkkri lddist yfir landi, og tindarnir Lbanon voru a hverfa. vaxtatrn garinum drupu hfi og biu hljri r eftir hkkandi sl og nju sumri. Jafnvel tt veturinn hr Landinu helga vri mildur, var hann bitmi jarargrans eftir nju vori.

Rakel var tu ra. Hn var einkabarn foreldra sinna og hvers manns hugljfi. Aeins eitt skyggi glei foreldranna yfir essu barni snu. Hn hafi illkynjaan hrundskvilla hndum, sem engum hafi tekist a lkna. Mattheus fair Rakelar, var heiarlegur og vel metinn veitingamaur. Hann samt Sru konu sinni, hafi reki etta veitingahs lengi og hafi a gott or sr. Ekki voru hjnin auug en sjlfbjarga. Bi voru gurkin og hldu vel lgmli.

rkkurbyrjun etta umgetna kvld, komu ung hjn heim a dyrum gistihssins. Konan rei asna en maurinn var gangandi. au bu um gistingu, en Mattheus sagi a hvert herbergi vri fullskipa. “etta er sasta gistihsi, Mara”, sagi maurinn og leit hana vandralegur. “ er a taka v, vinur minn, okkur leggst eitthva til”, sagi hn og sneri asnanum vi, n ess a vita, hvert halda skyldi. Maurinn fylgdi henni eftir fr hsinu. Rakel hafi fylgst me essari gestakomu r herbergisglugganum snum. Andlit ungu konunnar blasti vi henni. Aldrei hafi hn s fegurri ea gfugmannlegri konu. En um lei og kunna konan heyri svar Mattheusar, var eins og vonarneisti slokknai svip hennar. Rakel vissi ekki, hvernig st v. Hana tk svo srt, a pabbi hennar skyldi vsa essari konu burt. Og leiftursnggt kom henni r hug. Hn hljp til pabba sns og ba hann me miklum kafa a bja hjnunum a vera fjrhsunum eirra, sem stu ar skammt fr. Annar endi eirra var auur. Mattheus kallai eftir hjnunum, og au nmu staar. Hann gekk til eirra og Rakel me honum. “En ykkur er velkomi a vera ntt fjrhsunum mnum”, sagi hann. “Annar endi eirra er auur, og a verur hlrra fyrir ykkur a vera ar en ti.” Konan leit hllega til eirra og sagi: “Vi kkum krlega fyrir. etta skulum vi iggja, Jsef.” Svo sneri hn sr a Rakel og spuri: “Eru etta n r, blessa barn?” Rakel leit niur fyrir sig og sagi svo lgt, a varla heyrist: “J, mr tti svo leitt a sj ykkur fara.” “Vi kkum velvildina. Ga ntt”, sagi Jsef. Og svo hldu au ttina til fjrhsanna, en Mattheus hlt aftur inn hsi a sinna gestum snum og Rakel me honum. Og nttin kom og lei. Mikill mannfjldi var borginni og fullt llum gistihsum. En a, sem gerist essa ntt, og vakti umtal daginn eftir , var ekki a sem gerist gistihsunum, heldur hitt, sem gerist fjrhsinu hans Mattheusar.

egar Rakel kom ftur um morguninn, heyri hn kafar samrur milli gestanna stofunni. Hn hlustai r um stund. Svo fr hn inn eldhs til mmmu sinnar. “Hva hefur komi fyrir ntt?” spuri hn. “a er sagt, a einhverjir hjarmenn hr ti vllunum hafi fengi vitrun ntt um a Messas s fddur”, svarai mir hennar. “Hvernig mamma?” “eir su sknandi birtu og heyru englaraddir, sem sgu eim etta”, svarai Sara. “Og hvar fddist etta barn?” “a er sagt a hjarmennirnir hafi fundi a eftir tilvsun englanna fjrhsunum okkar. a gistu ar einhver hsnislaus hjn ntt. En n er pabbi inn a lta eftir, hvort etta s ekki einhver vitleysa”, svarai Sara.

Skmmu sar kom Mattheus heim. Hann sagi r frttir a ftt vri lti barn fjrhsunum eirra. Um nttina hefu feinir hjarmenn komi anga, fagna yfir fingu barnsins og veitt v lotningu. Sjlfur sagist hann hvorki skilja upp n niur essu. “En heldur a etta litla barn s Messas, sem spmennirnir segja fr?” spuri Rakel. “g veit ekkert um a ga mn, En allt er etta eitthva dularfullt”, svarai hann.

En n var eim liti t um gluggann og su a rr grskeggjair ldunar komu randi lfldum og stefndu a fjrhsunum. eir horfu vi og vi upp himininn, eins og eir vru a lta eftir einhverju leiamerki. eir fru af baki vi fjrhsi og gengu inn. egar Rakel s etta, hldu henni engin bnd. Hn hljp t a fjrhsunum. Hn stanmdist ar dyrunum. ar s hn grskeggjuu ldungana falla kn fyrir barninu og fra v gjafir. Hn horfi etta undrandi og hljp svo heim aftur. ar sagi hn fr v, sem hn hafi heyrt og s. Hn heyri ldungana tala um einhvern nfddan konung, og einhverja stjrnu sem eir hafi s. N var hn sannfr um a a hjarmennirnir hefu rtt fyrir sr. Mattheus sagi a spmennirnir hefu sp v a Messas tti a taka konungdm me j sinni. Rakel fr upp herbergi sitt og hugsai um alla essa undarlegu atburi. Hn hafi ekki geta s barni r dyrum hssins. En hn fkk mikla lngun til a sj a. Hvernig skyldi a lta t? En yri hn lka a gefa v eitthva eins og ldungarnir. En hva tti a a vera?

N heyri Rakel, a nbar eirra komu til a spyrja eftir atburum nturinnar. Foreldrar hennar leystu r essu eftir getu, en flestum tti saga eirra trleg. Sara bj sig til a fra hinum ungu hjnum einhverja nringu. Og egar Rakel frtti a, ba hn um a f a vera me. En mean Sara bj sig a heiman braut Rakel heilan um, hva hn tti a gefa barninu. Loks kva hn, hva a skyldi vera. Hn tlai a gefa v perlufestina sna. a var a fallegasta sem hn tti. Hn tk festina r kassanum snum, virti hana fyrir sr og fl hana svo lfa snum. Hn vildi ekki lta ara vita a hn tlai a gefa litla barninu hana.

r Sara og Rakel fru n t fjrhsin. ar voru ungu hjnin me litla barni sitt. au ljmuu af ngju og barni hvldi vi brjst mur sinnar. Sara fri eim mat og drykk, sem au tku vi me kkum. Rakel fri sig smtt og smtt nr. Hn stari litla barni. En hva a var yndislegt. Hn tk festina og lt hana yfir hfu barnsins. Mara horfi brosandi litlu stlkuna. “tlar a gefa honum essa fallegu festi. En hva ert g.” “Hann m eiga hana. Hann er svo yndislegur”, svarai Rakel. “Langar ig a taka hann?” “J, m g a?” “a er ekki of miki fyrir gjfina og hva lst r annt um okkur gr.” Svo tk Rakel litla barni fangi. En hva augun hans voru fgur. Hn fann gleistraum fara um sig alla. Eftir dlitla stund rtti hn murinni drenginn aftur. Svo kvddu r mgur ungu hjnin og hldu aftur heim a gistihsinu. En egar Rakel kom heim, tk hn eftir nokkru einkennilegu. “Sju, mamma. Mr er batna hndunum.” Sara horfi undrandi dttur sna og s a hrrin voru horfin af hndunum, en falleg, heilbrig h komin stainn. “Sannarlega er etta barn Gus sonur, fyrst a essi snerting hefur lkna jafn illkynjaan sjkdm. Faru n til fur ns og sndu honum etta. En gleymdu ekki a akka Gui essa dsamlegu lkningu.”

r bkinni: Jlasgur fr msum lndum.

 

 

 

Click!


orasta vinar

krossinum er hann
eins og ljs
og a lsir upp inn veg.
Og brosi itt er bltt
eins og blm.
...Hva ert orin dsamleg!

g vild gtir s
- fundi fyrir
hve stoltur g er af r n.
v framtin er n
elsku dttir.
g gef r mna von og tr.
g gef r mna von og tr.

myndug orin ert
eins og fr
sem hefur fengi frjann svr.
Og brtt mun starbl
heitt og bjart
f a verma na jr.

skaltu muna eitt
- Rauar rsir
me yrnum stinga sem n.
v hjarta itt er hreint
elsku dttir.
g gef r mna von og tr.
g gef r mna von og tr.

rlgin grimm, au gfu mr
au spil sem g hendi hafi hr.
og egar ljs itt kveiknai – slkknai mnu.
- mr var aldrei tla meir.....

.....en g veit
eins og er
hva r liggur lfi
gegnum srt og stt,
eins og allt,
reyndu jafnvginu a n.

g vild gtir s
- fundi fyrir
hve stoltur g er af r n.
Og framtin er bjrt
elsku dttir.
g gef r mna von og tr.
g gef r mna von og tr.

Gumundur Jnsson
 

 

 
 

Dttir eitt sinn g tti a f,
Sl n var ekki tilbin .
komdu egar ert tilbin,
j komdu .

Gu ig passar n,
vertu stillt og vertu tr.
g elska ig valt,
g elska ig n.

himnum ltur niur til mn,
og sr mig ar a hugsa til n.
Gu g bi um a hugsa um ig,
Vertu g og vertu g g elska ig.

s
fus Berthelsen Grmsson 1984

girl angel

Slin gneistar og skn
ljsu hrinu.
Vindurinn glir, bllega
vi vangana mjka,
bjarta sem tunglskin
nturhimni.

Augun himnabrot tv,
sknandi stt vi lfi,
og reynd vintr skunnar.
Blmstur varanna snert,
enn hjpa af sakleysi
og leyndardmi ppunnar.

g essar lnur me r
elsku Myrra Rs mn,
en ig hef g aeins a lni
a vilja Gus.



 

 

A dreyma dttur sna hefur margvslegar merkingar. Foreldri sem lent hefur tistum vi dttur sna getur stundum dreymt lausn samkomulagsins. A dreyma eigin dttur stlpaa og fallegu umhverfi er fyrir gu. Ef r finnst henni takast eitthva vel er ekki vst a a s fyrir dagltum heldur er a skhyggja og merkir nnast ekki nei

 

 

 

 

Vefsur Jlla