Dagur 13 - Jlavefur Jlla 2012

dag er fimmtudagurinn  13. desember. nótt kom " Giljagaur "    til byggða .Samkvmt almanakinu er "Lciu" messa dag. Dagur heilagrar Lsu er 13. desember. Nafn hennar ir "ljs" og er hn verndardrlingur blindra og sjnskertra.

 

Heilg Lsa

Hlj er in hfga ntt.
Hgum blnum
dormar n srhver drtt.
Dimmt er bnum.
 

Birtir af kertum brtt,
bl mrin eyir ntt:
heilg Lsa,
heilg Lsa.

Verld vndum
vonglaar stundir.
Ljsdr fr himnum h
hrslast um grundir,

Drottins v bjarma ber
blessu mr llum hr,
heilg Lsa,
heilg Lsa.

La um lnd og s
ljfstir mar.
Streyma fr bygg og b
blfagrir hljmar.

Hennar lof heyrast skal
himins um bjartan sal
helgrar Lsu,
helgrar Lsu!

 Elsa E. Gujnsson.

 

Giljagaur var annar,
með gráa hausinn sinn.
- Hann skreið ofan úr gili
og skauzt í fjósið inn.
 

Hann faldi sig í básunum
og froðunni stal,
meðan fjósakonan átti
við fjósamannin tal.


Bros dagsins........

rjtandi gott skap er eitt a allra besta sem hgt er a f vggugjf.
W.I
Jlavefnum barst essi skemmtilega sending  fyrir jlin 2008 :)

Okkur langar a senda r sm frttir fr Keflavk ..Vi systurnar tkum mti viurkenningu og verlaunum fyrir brf sem vi sendum skessunni hr  Keflavk ,vi vorum kallaar upp svi egar kveikt var jlatrnu fr Kristnessand gr ,okkur var ori svo kalt egar rurnar voru bnar svo vi frum heim egar jlasveinarnir komu gtum ekki veri lengur v okkur var svo kalt .Vi fengum ritaa bkina um skessuna suurnesjum og bolla merta Reikjanesb og viurkenningarskjal Herds afhenti okkur etta sjlf ,a voru nokkrir arir krakkar sem unnu lka . dag frum vi a skreyta piparkkur hj sktonum fyrir jlafundinn morgunn. Svo 19 des frum vi jlafr hj sklanum ,a er bi a setja skraut gluggana sklanum sem vi krakkarnir bum til .etta er ori gott nna hafu a gott um jlin kveja Dagbjrt og Gulaug Magnsdtur.
Takk fyrir sendinguna stelpur

 

 

   

  

 

Jlasveinamynd dagsins (13)

 

 

Hall allir! Giljagaur kom ntt, vonandi fengu allir eitthva fallegt skinn. Snjboltaleikur mallanum dag.
 

 

 

 Jlakrleikur og friur klikki frnda Snfinns.

 

 

Ein lfa, hulduflks ea jlasaga dag

 

BISKUPSDTTIRIN  FR  HLUM

 

ppisku var prestur einn Hlabiskupsdmi; var hann vel metinn af llum. Hann tti eina dttur me konu sinni; var hn fr snum og vel a sr.

Einu sinni egar hn var orin fullorin tti presturinn fair hennar a embtta jlum; fr kona hans me honum og margt flk af bnum, en prestsdttir tti a vera heima og nokkrir fleiri til a gta skepna og annars sem urfti me.

egar fr a kvlda tk prestsdttirin bk og fr a lesa . Heyrist henni rii hlai og hlt a foreldrar snir vru komnir, og kti henni ekki ngu lii til ess a gtu veri au.

Gekk hn n fram dyrnar og s hn mann mjg tgulegan ti; hann var rauum klum. Hest s hn einnig slaan me gylltum reitygjum og var allt hi skrautlegasta. etta s hn allt t um glugga hurinni.

Maurinn klappai dyr, en hn ori ekki a ljka upp, v tti var kominn yfir hana. En loksins lauk hn upp; gekk hann til hennar og heilsai henni bllega. Spuri hn hann hva hann hti og hvaan hann vri, en hann sagi a hana skipti a engu, hn skyldi f a vita a seinna.

Ba hann hana a ganga me sr nokku fr bnum v hann hefi randi erindi vi hana, en hn var mjg fs til ess; sagi hn a foreldrum snum mundi vera a brilegt ef eitthva yri a henni. En hann sagi a a skyldi ekki vera.

Lt hn loksins undan rbeini hans, en gekk ur herbergi sitt og tk aan gullhring, og hafi hn tr honum a egar hn hefi hann hendinni mundi sig ekkert saka; gekk hn san me honum.

egar au komu nokku fr bnum var ar slaur hestur fyrir. Maurinn tk prestsdttur og lt hana bak og batt hana mjg lempilega sulinn svo hn skyldi ekki detta af baki hva hart sem fari vri, og fr san sta me hana. Fr hn a vera hrdd og bija fyrir sr.

Riu au n alla nttina og fram dag. Loksins komu au dal einn mjg fagran. ar s hn kaflega stran hl; anga rei hann og tk hana af baki. Sndist henni dyr opnast hlnum og leiddi hann hana inn og mjg sjlegt herbergi; var ar allt ljsum ljma.

ar var matur borinn bor og tv uppbin rm stofunni; ba hann hana a bora og hvla sig svo, en hn vildi ltils neyta. Fr hn san a htta, en ur en hn sofnai fr hann a hreyfa bnori vi hana. Hn neitai v, en hann herti v meir henni; var hn mjg hrdd v henni datt hug a hann mundi ef til vildi sma sig ea drepa; gaf hn honum loksins vilyri og sofnai san rtt og svaf anga til sl var komin upp.

Gekk aldraur maur inn herbergi; henni virtist hann vera klddur prestlegum skra. Kona gekk me honum; hn var bi bl og sjleg og leist henni miki vel hana. au biu anga til hn var kldd drlegan skra sem konan kom me. Tk konan hana san og leiddi hana drlega stofu; voru farin a fara af henni leiindin.

ar var fyrir gamli maurinn og biill hennar. Hf hann bnori a nju og tk hn v vel. San gaf gamli maurinn au saman me vanalegum reglum. San voru au leidd inn ntt herbergi. Var a fagurlega uppljma; sj bor voru ar og ll me skrautlegum dkum og var allur borbnaur r silfri og gulli. Ekki s hn fleira flk nema jnustusvein og jnustustlku sem bi voru vel siu.

Var n prestsdttirin fullkomlega kt, einkum eftir a a gamla konan var bin a segja henni visgu sna sem hr segir:

"g er dttir biskups Hlum" - sem hn nafngreindi. "Var g vel uppalin og kenndar allar listir bi til munns og handa og hfu foreldrar mnir mikla st mr. egar g var komin fullorins aldur komu margir heldri menn og beiddu mn, en fair minn var svo vandltur a hann vildi engum gifta mig, og lei svo r fr ri.

Einu sinni gekk g me lnvotta mna a lk eim sem var rtt hj biskupssetrinu og var g einsmul. En mean g var a vo kom kunnur maur einn; var hann bi vel klddur, tlitsgur og sjlegur. Fr hann san a tala vi mig og var blur mli, en nokku tti g rugt me a skilja hann. Spuri hann mig a, v fair minn lti mig vera einsamla, en g sagi a engin htta mundi bin, v stutt vri heim.

Ba hann mig n a setjast niur hj sr; g var a snnu treg til ess, en geri a . Frum vi a tala meira saman og leist mr betur og betur hann; mun sameign okkar og viskipti hafa ori meiri en skyldi. Skildum vi san og sagist hann skyldi vitja mn seinna ef mr lgi nokku og gekk g san heim.

Eftir nokkurn tma var g ess vr a g var ekki einsmul og ori g alls ekki a lta fur minn vita af v; fr g oft einfrum og var jafnan ungu skapi. Einu sinni sem oftar var g a ganga hj sama lknum og var g mjg angurvr.

Kom sami maurinn til mn sem ur hafi komi til mn og var mjg blur og huggai mig svo vel sem hann gat. Ba hann mig a fara me sr, en g var treg til ess og lt loksins til leiast af tta fyrir fur mnum. Fr g san me honum anga sem vi erum n; vissi g a hann var prestur hulduflksins essu byggarlagi.

San gekk hann a eiga mig og skmmu eftir fddi g sveinbarn sem n er maurinn inn. Hann var vel uppalinn og komi skla til frgra kennara og er hann n sslumaur essu hrai."

Vi essa sgu gladdist prestsdttir mjg; sagi hn a sig angrai aeins a foreldrar snir vissu ekki hvernig sr lii. Tengdamir hennar sagi a brum mundi rtast r v.

Um essar mundir hvarf allt f prestsins, fur ngiftu konunnar, og leitai smali hans vel og dyggilega anga til oka mikil og villa kom yfir hann. Vissi hann n ekkert hva hann fr anga til hann kom enna sama dal og var honum fagna vel. Hann var ar um nttina gu yfirlti.

En um morguninn egar hann tlai sta fkk jnustusveinninn honum brf til prestsins. Prestur fkk alla saui sna aftur og tu a auk sem bru af llum hinum. Smalinn komst san heim heill hfi og fkk presti brfi.

brfinu sagi dttir hans fur snum allt um hagi sna og var hringur hennar innan til sanninda. Einnig bau hn foreldrum snum til sn, en au vildu ekki iggja a, en uru ngari eftir a au frttu a henni lei vel.


 


 

 Nettgfan