image of children trimming a tree, and other children caroling.

 

Dagur 7 - Jlavefur Jlla 2012

dag er fstudagurinn 7. desember.

 


Bros dagsins.....

 

Gan dag kru landsmenn.

mallanum dag er eitthva sem arf srstaklega a huga a essar vikurnar. Muni a vanda ykkur.

 

JLASTRESS.....ARFTU A SLAKA .....ATHUGAU HR

Jlasveinamynd dagsins (7)

 

Ein lfa, hulduflks ea jlasaga dag

FLKI  UNDIR  JRINNI

 Einu sinni var ftkur maur sem tti fjlda barna. Hann var sisamur og guhrddur. Eitt haust var hann matarltill og fr til kaupstaar a skja korn bakinu, en vegurinn var tvr dagleiir. heimleiinni gjri fjk og dimmviri svo maurinn villtist. kom hann a strum steini og var skti undir einum sta. ar lagist maurinn niur, sneri sr fr berginu og vildi ba dags. Um nttina var hann ess var a hann valt oftan eftir. Hann st upp og var ar namyrkri; hann reifai fyrir sr fann hann allt tmt. Rlai hann fram og fann h nokkra mjg sleipa; ar klifrai hann yfir og sr n ljstru fjarska. Hann gekk truna; hverfur hn mist ea bregur fyrir. Hann gengur ar til hann kemur a vatni og sr a tran er hinumegin. N kallar hann og biur skja sig. Skmmu seinna kemur maur bti, tekur hann og flytur yfrum. ar voru nokkrir menn er veiddu silung r vatninu. eir voru allir fltir. Hann spuri einkis og eir eigi heldur hann. A stundu liinni gengu eir heim og hann me eim. eir komu ar a litlum hsum og leiddu gestinn inn. Ekki s hann ar anna manna en sj kvenmenn og sj kallmenn. Um kvldi var honum vsa til rms og svaf einn heimamaur hj honum. arna var bndi hj essum mnnum allan veturinn, spuri einkis og var einkis spurur. ar var alla t myrkur og allt unni vi vaxljs sem loguu ntt og dag. Ekki var anna til matar en silungur. Undir vori talar rekkjunautur bnda vi hann einhverju sinni og segir: " hefir veri hr hj oss me mikilli sisemi, hefir haga r vel og einkis spurt um hagi okkar. ur hafa hinga villst nokkrir menn, en voru flestir spurulir og sisamir svo vr rkum fr oss og hafa eir tnst. etta flk er hinga komi sama htt og , a a hefir olti ofan me stra steininum nir enna myrkheim, og sst hr aldrei dagsljs. Vr hfum ei stt eftir a fara upp jrina v oss tti ar illt a vera meal vondra manna. En ert gur maur og vildum vr gjarna dveldir me oss, en vr vitum tt ga konu og g brn. v viljum vr leyfa r upp til eirra; au urfa og innar forsjr. Hin sleipa sem klifrair yfir er dreki gulli. Hann er hi versta fora og aldrei frt yfir hann a komast til uppgngunnar nema tvisvar ri, v sefur hann. N er annar s tmi er hann sefur og skaltu nota stund. Mun g fylgja r a myrkheimsdyrum." Bndi akkar lagsmanni snum essa gvild og fer n me honum af sta eftir a hann hafi kvatt heimaflki og akka fyrir veturvistina. eir fara yfir vatni og til drekans. ar skilja eir og kvejast vinsamlega. Bndi klifrar yfir orminn og finnur uppgnguna. Bagginn og stafur hans voru enn undir steininum; hann tekur hvorttveggja og heldur heim til sn. Konan og brnin uru srfegin a sj hann v allir hldu hann lngu dauan. Gir ngrannar hfu gefi konu hans og brnum uppeldi um veturinn svo enginn lei nau. Eftir etta blessaist bndi r fr ri betur og var alla sna daga gur maur og rvandur, guhrddur og akkltur vi gu og menn.  

 Nettgfan