Dagur 8 - Jlavefur Jlla 2012

dag er laugardagurinn 8. desember.



 

Ein hugljf saga.


 Bndi sem urfti a selja fjra hvolpa, hafi tbi skilti og var a  ljka vi a negla a giringarstaur hj sr,egar toga var  samfestinginn hans.  egar hann leit niur, horfist hann augu vi ltinn strk, sem sagi -
 "Heyru, mig langar a kaupa einn hvolpinn inn"  Jja sagi bndinn og strauk sr um enni - "essir hvolpar eru af gu  kyni og kosta talsvert"  Strkurinn hikai sm stund, en stakk san hendinni djpt vasann og kom
 upp me lfafylli af smmynt. g er me fimmtu og nukrnur - er a ng til a g megi skoa ?
"a tti a vera lagi" sagi bndinn. A svo mltu blstrai hann og um  lei og hann kallai -  " Hinga Dolly ! " kom Dolly hlaupandi t r hundahsinu og ... ....fjrir litlir lonir hnorar eltu hana.  Augu stksins ljmuu - j bara dnsuu af glei  ar sem hann horfi gegn um giringuna.  egar hundarnir nlguust.....  tk strkurinn eftir v a eitthva hreyfist inni hundahsinu - san  kom enn einn ltill loinn hnorinn ljs og staulaist tt til hinna.   tt essi vri berandi minni, geri hann samt sitt besta til ess a  halda vi . "Mig langar ennan" sagi strkur, og benti litla garminn.  Bndinn kraup vi hli drengsins og sagi. "Vni minn, vilt ekki ennan  hvolp   Hann mun aldrei geta hlaupi og leiki vi ig eins og hinir hvolparnir."  Strkur fri sig fr giringunni, beygi sig og egar hann bretti upp  ara buxnasklmina,komu ljs stlspelkur, sem studdu sitthvorumegin vi  ftlegg hans og voru festar vi srsmaan skinn.   Sju til, g er ekki svo mikill hlaupari sjlfur og hann arf  einhverjum a halda sem skilur hann, sagi strksi og horfi hann framan
 bndann.  Me trin augunum, beygi bndinn sig eftir litla hvolpinum, tk hann  varlega upp og lagi hann af mikilli nrgtni fang strksins.   "Hva kostar hann ?" spuri strkurinn  "Ekkert" svarai bndinn,  
 "a kostar ekkert a elska"     Um allan heim er flk sem rir skilning ..........

Bros dagsins.....

a sem slskini er blmunum eru brosin mannfkinu.
J.A

Með þessum friðarjladúfum skulum vi ll huganum senda , skir okkar um að einhvern tímann verði friður á jörðu.

Hall jlabrn... mallanum dag er tengill su hj Rv, ar sem hgt er a hlusta gamlar dsamlegar upptkur af jlaefni.

essa skemmtilegu sgu fkk g senda 2010 :) Takk Gurn

Hreindrin

 einu sinni var jlasvein fer. Hreindrin htu Rauur, Birta, Siggi og Hildur. au voru bestu vinir. Einn daginn fr Birta a leika sr ti snjnum. Allt einu kom oka og Birta tndist. Rauur, Siggi og Hildur fru strax a leita. au lbbuu og lbbuu anga til a au su stein. steininum st ‘‘159159 og munii a‘‘. au skrifuu 159159 mia og lbbuu hrdd burtu. Rauur s einhva svart koma nr og nr .anga til a var alveg komi upp vi rau.rauur kom me vasaljs.og s a var bann hungraur lfur .a komu fleiri lfar anga til eir voru 16.au ttuust aau mundu deyja.siggi fk hugmynd og kvslai hildi og rauri egar g seigi 3 stokkvu  vi .3 og au flugu yfir skurinn og hlupu burtu allt einu heirist dii diii dii a var linn hennar hildar hn ti takka. a var jlasveininn og spui hvar au vru. Hva...hvar er Birta. hn tntist .j en g er a fara til bigga dag.i veri a finna hana. Og skellti .rauur,siggi og hildur hltu fram a leita.alveg anga til au uru svng feingu sr sm gras og hltu fram au su risa helli og hellirinn var me dyr. dyni st lykilor anas kemstu ekki inn .hildur visi hva lykilori var og spuri rau hva geruru vi mian hr er hann.159159 sagi hildur opnaist stra hurin. ar var birta .au uru svo gl siggi hringdi strax jlasveininn.au hlupu alveg heim a var oka .egar okan var farinn. spuri birta hvar er jlasveininn   Endir

Gurn Rebekka Ragnarsdttir - Reykjavk - 9 ra

 Fyrir jlin 2004 fkk g essa gu sendingu ..Takk rey.

Allir glejast jlum
og skreita stofur saman
Enginn vondur vera m
v er ekki gaman.
rey Arna Snorradttir 11 ra Hafnarfiri (2004)

Jlasveinamynd dagsins (8)


 

Ein lfa, hulduflks ea jlasaga dag

HULDUFLKSDANSINN

a var siur gamla daga a haldinn var aftansngur jlanttina; sttu anga allir eir sem gtu v vi komi, en var vallt einhver eftir heima til ess a gta bjarins. Uru smalamenn oftast fyrir v, v a eir uru a gegna fjrgeymslu eins og endrarnr. Hfu eir sjaldan loki vi gegningar egar kirkjutmi kom og voru v eftir heima.

einum b er svo fr sagt a essi siur var eins og annars staar, a flk fr allt til kirkju nema smalamaur; hann var einn heima. En egar flki kom heim fr kirkjunni var smalamaur horfinn; var hans leita, en hann fannst aldrei.

Bndi r til sn annan smalamann. Lei n fram til nstu jla. Flki fr til kirkju eins og vant var, en smalamaur var eftir. En um morguninn var hann horfinn. Eins fr um hinn rija smala sem bndi tk, a hann hvarf. Fr n etta a berast t og vildu fir vera til a vistast til hans fyrir smala. Var bndi n orinn rkula vonar um a hann mundi f nokkurn v a voru komin sumarml og flestir bnir a vista sig.

Einn dag kom maur nokkur rsklegur til bnda og spuri hann hvort hann vantai smalamann, sagist vilja f vist og hefi sr veri vsa til hans; sagi hann a sr vri lagin fjrgsla, v a vi a hefi hann veri hafur. Bndi tk fegins hendi boum hans, en sagi honum a vandhfi vri vistinni v rr smalar er hann hefi haft undanfarandi hefu farist jlanttina og enginn vita hva af eim hefi ori. Komumaur sagi a einhver r yru til a komast hj v egar ar a kmi.

Tk n smalamaur vi starfa snum; kom hann sr vel vi alla v a hann var tull og kunni vel a verki snu. Liu n fram tmar og fram a jlum; fr flk allt til kirkju eftir vanda v a smalamaur sagist einn vilja gta bjar.

egar flki var fari gjrir hann sr grf ofan glfi undir loftinu svo djpa a hann geti veri ar niri ; san refti hann yfir, en hafi smugu eina litla svo a hann gat s allt hva fram fr inni.

Ekki var hann binn a liggja ar lengi ur tveir piltar vel bnir koma inn. eir skyggnast um alla krka, en egar eir voru bnir a leita lengi sgu eir sn milli a ar vri enginn maur heima. San fru eir t aftur, en egar ltil stund var liin komu eir inn aftur og bru milli sn burarstl; var honum maur einn gamall og grr af hrum. eir settu stlinn glfi innanvert.

San kom inn fjldi flks; voru allir ar mjg fagurlega bnir og a llu hinir prmannlegustu. San voru sett fram bor og matur borinn; voru ll hld r silfri og a llu mjg vndu. Settust san allir a drlegri veislu. Hinn gamli maur hafi hefarsti meal eirra er til borsins stu. San voru bor upp tekin og maturinn borinn burtu og ll hldin. Var setst a drykkju og san var fari a dansa og gekk a langt fram ntt.

Einn maur var ar unglegur; s var mjg skrautlega binn; hann var hrauum kjl. Smalamanni virtist hann vera sonur hins gamla manns v hann var virur nst honum. Einu sinni egar hinn raukldda mann bar a gryfjunni greip smalamaur hnf sem hann hafi hj sr og skar lafi af kjlnum og geymdi hj sr.

egar lei undir dag fr flki a fara burtu. Tku hinir smu gamla manninn og bru hann burtu. Litlu sar kom flki heim; var bndi mjg glaur er hann s smalamann lifandi. Smalamaur sagi n allt eins og fari hafi og sndi kjllafi til sannindamerkis, en aldrei var ar san vart vi neitt ess konar og ttust menn vita a hulduflk etta mundi hafa bana smlunum vegna ess a a hefi eigi vilja lta vita hva a hefist a.

 Nettgfan