Jlavefur Jlla 2012

Copyright  - Jlavefur Jlla

 

Besta Jlagjfin.

Jlin voru a ganga gar.Halli litli var kominn spariftin og bei n jlagleinnar. Hann gekk inn til mmu sinnar. ar tlai hann a stytta sr stundir, mean jlamaturinn var borinn bor. Mamma og pabbi voru bin a raa jlagjfum umhverfis jlatr betri stofunni. Jlabgglarnir voru marglitir og skrautlegir. Halli var reyjufullur. Hann var vanur a f margar jlagjafir, en n var eftir a vita hva hann hlyti a essu sinni. a var best a dveljast hj mmu um stund. Hn var vs til a segja honum sgu, en r kunni hn margar og sagi annig fr a unun var a hla. Hn kunni vel list a segja sgu. Amma Halla sat stlnum snum og prjnai. Hn rri fram gri. Hn var blind, eldur augnanna horfinn, en a var eins og hn tti innri augu sem greindu hluti, er rum voru huldir. virin hfu rist rnir svip hennar. Lng og hr lfsbartta hafi gefi henni minningar , sumar daprar, en einnig arar , sem voru henni ljs myrkrinu og vermdu hana vikvldi. Halli brosti til mmu sinnar. Hn famai hann a sr og faldi smar hendur hans milli lfa sinna. Varmi og atlot reyttra og hrukkttra handa veittu drengnum r og innri hlju. " Ertu n kominn blessaur stfurinn minn?" "J amma mn viltu segja mr sgu ? Mr finnst tminn svo lengi a la. g hlakka svo til a f jlagjafirnar og ganga kringum jlatr". "J litli vinur g skal gjarnan gera a " En eitt verur a muna. tt jlagjafirnar nar su gar, mega r ekki vera til ess, a gleymir rum, en munir aeins eftir r sjlfum.r mega aldrei vera svo margar, a kunnir a htta a meta r. Gleymdu v aldrei a besta jlagjfin sem mennirnir hafa eignast, er lti barn, sem lagt var jtu, af v ekki var rm fyrir a gistihsinu:" Svo hf gamla konan sguna. " egar g var ltil stlka, tti g heima sveit.g hlakkai til jlanna eins og .Srstaklega eru mr minnist jlin, sem g n tla a segja fr: Frost og snjkoma hafi veri um langan tma. voru ekki mistvar ea rafmagn til ess a hita upp hsin. Ylurinn fr eldavlinni, sem kynt var me sveri , hrsi ea moi fr gripunum var ekki ngur til a sigrast kuldanum. Svo urfti lka a spara eldiviinn. a logai ekki eldur nema nokkurn hluta dagsins. Oft var v kalt og notalegt. g man lka, a hendur mnar voru blgnar og rauar. Kuldablgan sagi til sn Nokkrum dgum fyrir jl veiktist Nonni litli, brir minn. Honum versnai me hverjum degi , sem lei.Pabbi var a brjtast nstu sveit eftir lkni hva sem a kostai . Vi vorum aeins fjgur heimilinu, mamma og pabbi, g og litli brir ru ri. Pabbi tti v illa heimangengt essum tma rs , egar allar skepnur voru gjf. Langt var til nstu bja og enga hjlp ar a f, v karlmenn voru margir kaupstaarfer fyrir jlin. En n var ekki um anna a ra en a pabbi fri a skja lkninn. Litli brir var a f hjlp ef mgulegt var bernsku minni ekktust ekki arar jlagjafir en einhver rf flk. g fkk oftast nja ullarsokka og brydda sk og tti miki til koma, var gl og ng. N vissi g, a mamma gat ekki loki essum krkomnu jlagjfum vegna veikinda Nonna litla. g foraist a hugsa um au vonbrigi, en ba ess heitt og innilega, a litli brir fengi a lifa. eirri bn gelymdi g llum erfileikum mnum. g gekk inn svefnherbergi til mmmu. a logai stra lampanum einu horninu. Mamma kraup vi rmstokkinn og hli a Nonna litla . a var ung raun a sj kvaladrttina andlitinu og hlusta kvein hans. Mamma sagi ekki neitt , en a blikuu tr augum hennar . Vi vonuum, a pabbi kmi sem fyrst me lkninn rtt fyrir veurofsann. g kraup vi hli mmmu. Vi grtum bar vi hvlu litla brur. Tr okkar vttu heitar hendur hans. Bnin saklausum augum barnsins gekk okkur til hjarta. Stormurinn hvein ti . Nttin var myrk.-----Loksins loksins hrikti bjarhurinni. g hentist fram og opnai dyrnar. Inn r dyrunum reikuu tvr klkugar og fannbarar verur, lkari freskjum en mennskum mnnum a var pabbi og lknirinn.--- Afangadagur jla var kominn Lknirinn og pabbi hfu vaka alla nttina. au hfu sameiginlega gert allt, sem eirra valdi st til ess a hjlpa litla brur. essa ntt ttu au aeins eina sk,skina, sem flst bninni um sigur lfsins. g hafi olti taf rmi mnu llum ftum og vaknai ekki fyrr en me birtu. Jlahtin var komin. Pabbi og lknirinn rbbuu saman. Mamma tendrai jlaljsin me bros vr. g sat vi rm Nonna litla. Hann hreyfi sig ofurlti og opnai augun. Hann stari mig um stund. Fagurt bros breiddist yfir andliti.etta bros er fegursta og besta jlagjfin, sem g hef eignast um vina.

 

Jlagesturinn

"Amma kemur ! Amma kemur!" annig hrpuu brnin hvert kapp vi anna."Komi i sl blessu brnin mn!". Velkomin , amma svruu brnin einum rmi. egar amma var kominn inn og sest hgindastlinn, bu brnin hana a segja sr vintri. Amma setti minnsta drenginn hn sr og hf ml sitt: "J n eru jlin komin aftur, litlu vinir. Og a undravera vi jlin er a a au fylgja okkur alla vi, eins og gyllt vintrabk, sem engan endi hefur, v a hverjum jlum bta jlaenglarnir njum blum vi, svo a vintrabkin verur a sustu ykkri en bblan altari kirkjunnar . Hrna agnai amma andartak, eins og hn vri a hugsa sig um. "Hvaa vintri vilji i svo heyra kvld, kru brn ? Um lfinn sem drukknai hrsgrjnagrautnum ? Ea prinsessuna, sem var drottning Hamingjulandi ?" "Eitthva um pabba, egar hann var ltill", sagi Stna. "J um pabba", sgu brnin einum rmi. Amma brosti. "J kvld skulu i f a heyra um a, egar pabbi ykkar villtist snjhrinni og var nrri orinn ti". eim rum snjai oft miklu meira en n. Ekki aeins nokkra daga, heldur vikur og mnui samfleytt. voru skaflarnir ornir svo strir, a hsin voru komin kaf. annig var a etta afangadagskvld. Klukkan var farin a  ganga sex, og ti var snjhrin svo dimm, a ratandi var milli bja. En okkur lei vel inni og vorum nnum kafin vi undirbning htarinnar. Afi ykkar var a enda vi a skreyta jlatr stofunni og undir nestu greinunum voru gjafirnar geymdar eins og var venja". "J en tlair a segja okkur fr pabba" , sagi Stna. Og amma sagi ...........essarar bkar skulu i gta vel, brn, v a hn er eitt af v drmtasta, sem vi flytjum me okkur okkar lngu fer gegnum lfi. Hvert afangadagskvld egar kirkjuklukkurnar hringja og ljsin loga jlatrnu, f jlaenglarnir ng a gera.sundir af fagnandi og vonglum mnnum rtta eim hvt skrifu bl og bija um a mla au fgur jlavintri. Og jlaenglarnir mla.......... Hrna agnai amma andartak. Og amma sagi fr, hvernig au mitt nnunum fengu ntt umhugsunarefni. Helgi litli var horfinn. Strax var leita um allt kjallaranum, loftinu, hlunni en hvergi fannst drengurinn. var kveikt fjsluktunum og menn af nstu bjum fengnir til a leita. eir dreifu sr smhpum yfir snvi akta jrina, ar sem jlastormurinn yrlai upp snjnum. eir leituu klukkustundum saman, og sneru reyttir og vonlausir heim aftur. " J en hvar var pabbi ?" "J hvar var hann ? mean leitarmennirnir lstu me ljskerjum yfir snjaktar breiurnar en eir, sem inni voru, tldu mnturnar og biu fullir rvntingar, braust ltill drengur mti hinum kalda austanstormi, svo hann svei eyrun. hann hafi gleymt a kaupa jlagjf handa pabba snum . Og jlaglein, gu brn, er n ekki bundin vi a, a f gjafir, heldur einnig a gefa.Og egar hann allt einu ttai sig v, a hann einn hafi ekki hugsa fyrir neinni jlagjf handa pabba snum, fkkst hann ekkert um veri heldur fr t snjbylinn, me tveggja krna pening annari hendinni og stefndi b kaupmannsins En kaupmaurinn var binn a loka binni. Svo litli anginn me peninginn hendinni sneri heim aftur ungu skapi. En litli drengurinn villtist, og vissi ekkert hvert hann fr og sat vi og vi fastur skflunum. En hann var ekki einn ti vetrarnttinni. Ltill sprfugl var fylgd me honum. Einn af boberum drottins, sem alltaf koma, egar einhver mannssl rfar ein myrkri. Hann heyri tsta vi vegbrnina og tk hann upp me skjlfandi hndunum.Fuglinn var ltill villtur, heimilislaus aumingji, eins og hann sjlfur sem ri a komast skjl. annig fylgdust drengurinn og fuglinn a hinni kldu vetrantt og uru vinir. Hann fann litla hjarta fuglsins sl af hrslu undir hinu fiurkldda brjsti. Og samstundis gleymdi hann, a hann sjlfur var a villast snjhrinni og myrkrinu.Honum fannst syngja kringum sig snilegir herskarar af englum. Snjkornin uru a lfum og gfudsum, sem hjlpuu honum mti verinu. Anna hjarta sl takt vi hans eigi og gaf honum kjark til a berjast fram. !Og hva svo amma ?" "J hva svo. a fr hr, kru brn, eins og svo oft lfinu, egar vi gleymum okkar eigin jningum vegna annara, kveikir drottinn stjrnum snum hinni myrku ntt, og leiir okkur heim, a vi hfum villst". "Fundu i hann svo, amma ?" J hann fannst. Ajax fann hann. Gi trygglyndi hundurinn okkar, sem pabbi ykkar hafi oft leiki sr vi. Hann vildi ekki htta a leita, hvernig sem kalla var hann, fyrr en hann fann litla drenginn, sem var lagstur fyrir dauuppgefinn einn skaflinn, en hlt fuglinum uppi vi brjsti. Svo hldum vi jlin . Gsasteikin var brunnin og hrsgrjnagrauturinn sangur, en a geri ekkert til? Jlin eru ekki bara matur. "En litli fuglinn ?" Litli fuglinn var besta jlagjfin, sem pabbi ykkar fkk a r. Hann svaf bri vi rm hans nttunni og vakti hann morgnana me snu unaslega kvaki. Og egar vori kom og slin sendi ylrka geisla sna yfir jrina, flaug hann frjls t slskini, upp mti hinum bl himni og akkai fyrir lfi og ljsi me unaslegu kvaki. Og n er vst bi a kveikja jlatrnu, enda er sgunni loki.

tt.

 

Ungliadeildirnar

a rkti mikil tilhlkkun meal barnanna Ungliadeildunum. Fyrsta desmber tti a fara fram fnhylling leikvelli sklans tilefni dagsins. tluu ungliadeildirnar einnig a halda sameiginlegan fund til ess a ra um jlagjafir fr deildunum til sjklinga sjkrahsum og aldursforseta kauptnsins. Fyrir hdegi fyrsta desember komu brnin saman vi sklann. Flest eirra voru me ltinn, slenskan fna stng. Piltur og stlka drgu slenska fnann a hn flaggstng sklans. Fjallkonan, ltil stlka jbningi , flutti kvi, Til fnans, sem Einar Benediktsson orti um blhvta fnann. Eftir hdegi hldu brnin fund samkomusal sklans. rum enda salarins var var strt bor skreytt blmum me merki raua krossins og slenska fnanum stng. ll brnin hfu hvta hfu og hvtan bora me rauum krossi um arm..Stjrn deildanna tk sr sti vi bori. Formaur var fundarstjri Hann setti fundinn me stuttri ru og stjrnai almennum sng eftir. v nst var lesin upp fundarger sasta fundar. ar hafi margt veri til frleiks og skemmtunar:frsgn sklastjra um stofnun og starf Rauakrossins, var teki fyrir aalmlefni fundarins jlagjafir til sjklinga og aldursforseta kauptnsins. Eftir nokkrar umrur var samykkt tillaga ess efnis a kjsa fimm manna nefnd til ess a sj um jlagjafir samrmi vil vilja fundarins.Fhirir deildarinnar gaf r upplsingar a fjrhagur deildarinnar vri venju gur. Sumardag fyrsta sastliinn hfu deildirnar fagna sumri a vanda me v a fara skrgngu um kauptni og halda skemmtun fyrir almenning samkomuhsi kauptnsins til ga fyrir deildina. Nstu daga var nefndin sem tti a sj um jlagjafirnar miklum nnum. Hn urfti a kvea gjafirnar, pakka eim inn og koma eim pst. Einnig urfti hn a skrifa jlakort, sem brnin teiknuu, me hverjum pakka. Nefndin fr margar ferir verslanir kauptnsins a var mikill vandi a velja og hafna. Margs urfti a gta. a var a taka tillit til vers og ga. Gjafirnar uru a vera smekklegar og sem best vi hfi hvers og eins. Nefndin lt brnin deildunum fylgjast me kaupum og kvrunum.Samstarf nemenda um etta verkefni hafi hrif andrmslofti sklanum. Brnin voru venju fremur vinsamleg umgengni hvert vi anna, tillitsm og hjlpfs. au reyndu ausjanlega a setja sig spor eirra, sem ekki gtu haldi jl heima, en uru a dveljast sjkir og fjarri vinum og vandamnnum. Jlin nlguust. dagarnir liu hver af rum, og loksins kom afangadagur, en tlai nefndin a fra aldursforseta kauptnsins jlagjfina Aldursforsetinn a essu sinni var var kona nrisaldri . Hn var ekkja og bj hj syni snum litlu hsi tjari kauptnsins. heimili hennar var ftklegt, en hreinlegt. Hn var orlg fyrir hgvr og httpri. Hjlpsm var hn vi menn og mlleysingja. egar snjr var yfir llu vetrum, mtti oft sj merg snjtittlinga garinum fyrir utan hsi hennar. a var henni unun ellinni a gefa eim korn daglega. Nrvera essara litlu vina gaf henni hlutdeild eirri glei, er s einn ekkir, sem veitir rum hjlp ney. Nefndin fr ungliadeildinni drap dyr. Gamla konan opnai hurina. Hn var broshr og hl vimti. Kannski grunai hana eitthva ? Brnin afhentu henni jlagjfina me vieigandi formla , sem var fyrir fram hugsaur og kveinn. au bu hana a opna ekki pakkann fyrr en um kvldi. Gamla konan klkknai og akkai eim innilega hugulsemina. Hn bau eim inn herbergi sitt, og ar rddi hn vi au um stund.Hn sagi eim fr jlunum, egar hn var barn. margt hafi breyst, en alltaf veittu jlin birtu og yl og snertu vikvma strengi brjstum mannanna. Brnin kvddu og hldu heim. eim bj snn jlaglei hjarta. Gamla konan opnai jlapakkann um kvldi. Hn sat me hann kjltu sinni og lt hugann reika. Tr blikuu augum. rtt fyrir nr ld a baki var hn enn barn jlunum.

 

Jlanttin

Nttin helga fr hnd. lii var afangadagsins: kirkjukertin horfin og komin t Slheimakirkju. Bi a senda kerti og msar jlagjafir vsvegar til ftklinga. Aeins einn jlagestur sat eftir af llum eim gestum, sem komi hfu dag.Stlkurnar hfu raa skunum nvegnum brbekkinn, spa undan llum rmum og vegi rmstokkana. ll glf voru trhrein, og helst mttu brnin ekki koma inn allan daginn. Ftkraerririnn brst ekki, og engin flk var hrein innan bjar. krklfunum var besta taa, og ll verkfri hrein. Rokkarnir allir, kembukassar og hesputr var sett t miloft og raa ar, og blin, sem alltaf voru geymd uppundir sperruverk, horfin.egar dimma tk, var borinn vottabali inn norurhs, ar sem vefstaurinn var. Og ar var allagt glfi me boldangi. Sjandi heitu vatni var hellt balann, og egar a var mtulega heitt, vorum vi brnin kllu anga og vegin fr hvirfli til ylja. arna var nokku heitt af vatnsgufu, en kaldara mtti a samt ekki vera. En ur frum vi eldhsi, ar bei Inga systir og beygi okkur ofan yfir keytustamp, sem hn svo vatt hri okkur upp r. etta var a versta fyrir jlin. g kreisti aftur augun og beit saman munninum, ori varla a anda mean essu st. San errai hn hfui og hri me strigadk og lt okkur hlaupa inn a kerlauginni vefjarhsinu . a var mikil svlun ar a baa sig eftir hfuvottinn eldhsinu. etta gekk eftir r, og alltaf var a bta balan nju heitu vatni. Svo st str skl borinu me hreinu kldu vatni og spu sem hver notai sast eftir vild.egar bi var a skola okkur brnin, kom fullorna flki og lt lka lauga sig, a var bara einstaka manneskja, sem ekki tk nema keytuvottinn. egar stlkurnar voru bnar lokuu karlmennirnir sig inni og bru ur a margar ftur af volgu og kldu vatni, a var mikill gauragangur eim, og oft tk dgoa stund a laga til eftir . A llu essu loknu var borinn inn rjkandi kjtspa, ykk eins og grautur a verkai vel mann bai og flkinu ltti skapi. Vnir spabitar, feitur og magur voru hvers manns aski. Allir hfu skipt um nrft, er eir komu r bainu, og n klddu eir sig spariftin. Svo var kvldverkum llum loki klukkan 6-7 um kvldi. Kertalykkjurnar lgu bastofuborinu, og byrjai mamma a kveikja eirri fyrstu og lt brenna sundur raki milli eirra, logai tveim kertum undir eins. au voru gefin elstu mnnum bastofunni. essi athfn st talsveran tma, og bium vi brnin, mean allt eldra flk tk mti snum kertum. Loksins tk mamma kertalykkjuna okkar og kveikti henni. Svo rtti hn mr og lu systur sitt kerti hvoru me ljsi "Taki i vi, brnin mn g,"sagi hn og trin runnu niur kinnar hennar. g tk vi mnu kerti og kyssti mmmu og strauk me litlu lfunum trin hennar, hn brosti og sagi: ykir r falleg jlaljsin, Eyfi minn. rr brur nir og systur njta fegurri jlaljsa hj jlabarninu Jes. Svo kveikti hn tveim hkertum, sem stu stjkum borinu, a voru hjnaljsin. Gesturinn sem var aldraur bndi, sat vi annan borsendann og fkk lka sitt kerti. Af hhillunni yfir bastofuglugganum voru n teknar lestrarbkurnar. a var Pturspostilla, bnakver og tvr slmabkur. Pabbi flutti sig inn til mmmu sinnar norurbastofuna, en sngflki var kyrrt framba- stofunni. Gesturinn var gur raddmaur og byrjai jlaslminn. Tveir slmar voru sungnir undan og tveir eftir. Hj pabba sat g allan lesturinn og mndi opna postilluna. Hvenr tlai essi lestur a enda ? Og svo tti g a muna eitthva r honum. etta mundi g: "Gu-Drottinn-allt-Amen!" og pabbi brosti. etta var allt og sumt, en sngnum tk g betur eftir og braut heilann um a, hva Gu mundi eiga margt "hornum" snum. Seinna um kvldi spuri g mmu, hvort hn vissi a. Hn var byrst og sagi, a hj gui vru engin horn. "Svona mttu ekki spyrja, dengi minn" sagi hn. "En a var sungi jlaslminum," sagi g. a mundi g glggt. Forsngvarinn sagi svo skrt: "...minn Gu gaf af hornum sr". Amma leirtti mig eftir andartak, og bgt tti g a skilja, a hennar meining vri rttari en mn. Eftir hslesturinn byrjai slmasngur vxl og gltlegt samtal. Og brtt rauk upp af strri leirskl, barmafullri af "pnsi". Pabbi kveikti henni, og var a fallegur raublr logi. Svo fengu allir pns bolla, og sl nokku glavr. Svo kom fullt af lummum og kaffi.Hin ngjulegasta stund etta kvld var mean jlagjfum st. Mamma gaf llum einhverja nja flk, egar a afloknum jlalestri Karlmennirnir fengu njar milliskyrtur ea njan jakka, jlask bryddaa og nja hleista. Stlkurnar fengumillipils ea svuntu og sjalhyrnu, stundum allt etta hver, sauskinnsjlask og sortulitaa sokka. Brnin fengu n ft, raua ea bla sokka ea jlask. Enginn mtti fara jlakttinn. Jlagestur var etta sinn lafur bndi fr Brekkum. Hann var ktur og einmana, en glaanai vi pnsdrykkjuna og jlagjafirnar. Konu sna hafi hann misst rija hjnabands- ri eirra. Hn d af barnsfrum. Eftir lt hennar eiri hann hvergi, en sat helst smiju sinni og klambrai eitthva smvegis, sem engu var ntt. Fann hann eitt sinn smijunni bla sem skrifaar voru rjr vsur. Huggaist hann vi a lesa r og vissi, a gus engill hafi flutt honum r til styrkingar, r voru fr konunni hans. essar vsur sng hann trfellandi, jlantt vri. Mamma byrjai sjlf jlaslmana, en engin rdd var svo fgur eins og hennar. Sast var sungi etta vers r Passuslmunum, "Gef a murmli mitt," o.s.frv. Ljsi bastofulampanum var ekki slkkt, egar htta var, og logai alla nttina honum. Reyndi g a vaka sem lengst til ess a njta birtunnar. Sast streymdu ljsstafir fr lampanum til mn, og ljsbrotin mynduu geislakrans um bastofuna. Og g oldi ekki a horfa mti allri eirri dr, sem myndaist um jlabarni. "Ga ntt, mamma mn," sagi g , og tungan drafai. Draumur tk vi.

Eyjlfur Gumundsson Vkuntur II (1947) Vetrarntur. 

 

Jlasgur og frsagnir af Jlavef Jlla

 

Jlajsgur

Ltil hjartnm saga

Saga um Jlatr ( J.J )

Jlasveinasaga Jnnu

Jlasgur -  Kristnisgur

50 sgur Jlasgusu barna

Jlin koma krleikslandi ( J.J )

g veit a mamma grtur jlunum

Jlatfrar " Ea var etta raunverulegt " ( J.J )

 

 

TIL BAKA

 

 Júlíus Júlíusson  -   Jlavefur Jlla 1999 - 2000 - 2001 - 2002 - 2003 - 2004 - 2005 - 2006 - 2007-2008-2009 - 2010 - 2011 - 2012
 
Pstur